هرگز نمی پسندم که شاعری قبل از شعر توضیحی پیرامون آن بدهد، که شعر خود راوی همه چیز است. اما از آنجا که میدانم بعدا ناگزیر از بحث هایی پیرامون وزن این اثر خواهم بود بهتراست هم از اول اشاره ای به آن بکنم.

 وزن هر نیم مصرع " مفتَعِلُ مفتَعِلُ مفتَعِلُ فَع " است ( یک هجای بلند، سه هجای کوتاه و ...) که به خوانشی غریب اما روان منجر می شود. گاهی هم با توجه به اختیارات وزنی دو هجای کوتاه با ادغام به یک هجای بلند تبدیل شده اند.

"اَلنّهایاتُ هِیَ الرّجوعُ الی البدایاتِ"

عقربه به عقربه به عقربه زمان، ثانیه به ثانیه اگر بگذرد،

سایه ای اگر شب مشوش مرا بدرقه کند که ز سحر بگذرد ...

سهم تو فقط دل شکسته و تهی ست آن هم اگر از دم عدم بگذری

خنجر هراس بر حنجره ی توست پایت اگر از خط خطر بگذرد

شب شده ببین همه شبیه به هم اند : خیره شده اند از پنجره به هم

شب شده ببین همه شبیه به هم ایم : هیچکس نیست از در بگذرد

گرچه به هزار سر آمده، یکی ست، مقصد مسیر ها گم شدن ماست

یا مگذر از خویش و گام مَگذار ، یا که بگذار و بگذر...

بگذرد،

عقربه به  عقربه به عقربه زمان ثانیه به ثانیه اگر ، بگذرد 

سایه ای اگر شب مشوش مرا بدرقه کند که ز سحر بگذرد

برای همه ی عزیزان روزهای پربرکتی آرزو می کنم.

التماس دعا

نوشته شده توسط امیرحسین نیکزاد در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386 |