از بس فقط به سینه زدم سنگ عشق را

از یاد برد آینه­ام رنگ عشق را

در گیر و دار وصل و جدایی معلقم

از هر طرف رها کنی آونگ عشق را

لیلا حریف این دل سهراب­وار نیست

گردآفرید من! تو بزن زنگ عشق را

می دانم این شراب بهانه ست دم نزن

زهرم نکن چشیدن نیرنگ عشق را

حتا اگر به قیمت خون است می­خورم

نیرنگ با سکوت هم­آهنگ عشق را

فرصت نمانده­است هم­آورد من! بیا

آغاز کن به لب گزه­ای جنگ عشق را

نوشته شده توسط امیرحسین نیکزاد در جمعه پانزدهم دی 1385